Dianne Dijenborgh Photography

Contact


Mijn ervaring(en)

Ik was een jaar of 12 toen ik van mijn vader mijn eerste fototoestel kreeg. Een echt klikklaktoestel... zoals men dat vroeger noemde. Ik merkte destijds hoe leuk ik het vond om beelden vast te leggen en daarmee ook herinneringen. In die tijd waren deze herinneringen nog niet zo belangrijk. Naarmate ik ouder werd, begon dit een steeds grotere rol te spelen.

Toen het moment van mijn beroepskeuze kwam, twijfelde ik over kleuterleidster of etaleur, ofwel kunstacademie. In beiden werd een beroep gedaan op mijn creativiteit. Toen, net 16 jaar koos ik voor het werken met kleine kinderen in combinatie met creatief kunnen zijn. Toen onze kinderen kwamen had ik een erg dankbaar onderwerp waarmee ik mijn fotografie weer op pakte. Zoals dit bij de meeste ouders gaat, maakte ook ik eerst stapels foto's. De selectiviteit komt vanzelf als alles moet worden verwerkt tot een fotoboek...

Sinds zo' n 13 jaar fotografeer ik voor het tijdschrift "Drenthe Magazine". Van bedrijfsreportages, waarvoor ik op pad moet, tot landschapsfotografie. En alles wat daar tussen zit. Hierin kom ik bij mensen in hun bedrijf, thuis of op andere locaties. Enorm afwisselend en nog leuker, het doet telkens weer opnieuw een beroep op mijn creativiteit. Aanpassingen aan alle omstandigheden met betrekking tot de fotografie. En dat kunnen er nogal wat zijn. Ruimte, licht, materialen, accessoires, mensen, niet te vergeten kleine kinderen, tijdsschema's , specifieke wensen en ga zo maar door. Altijd zijn er wel verrassingen. Een uitdaging om hiervoor oplossingen te bedenken.

In deze tijd kwam ik er ook achter, dat opdrachten waarin mensen een essentiële rol spelen, mij het meeste voldoening geven. Mensen zijn altijd weer anders en karakteristiek. Mensen in hun bedrijf of in hun eigen omgeving, (lifestyle fotografie) Kinderen hebben door mijn onderwijsachtergrond ook een speciaal plekje. Het vaak onverwachte, spontane gedrag blijft mij uitdagen. Mensen in alle soorten, hebben mijn duidelijke voorkeur. Het contact en de emotie zijn voor mijzelf en dus voor het beeld onmisbaar. Tegelijkertijd ligt daar mijn kracht. Heel belangrijk vind ik, dat ieder zich op z'n gemak voelt, daar trek ik ook duidelijk tijd voor uit. Liever wat langer bezig zijn met de voorbereiding en een mooi resultaat. Mijn fotomoment moet tegelijkertijd een fijne beleving zijn. Zoals 2 deurwaarders, die ik met een mooi gelakte deur door het weiland had laten lopen, afscheid namen met ....   " Bedankt voor deze middag. Het was gezellig".